Ikonografija i mozaici

Ikonografija ukrasa gamzigradske palate najimpresivniji je vizuelni izraz idejno-političke koncepcije tetrarhije. Podovi palate bili su zastrti impresivnim mozaicima visokog kvaliteta izrade, zidovi ukrašeni raskošnim freskama i oplatama od skupocenog kamena, niše ispunjene skulpturama izrađenim od retkog i teško obradivog kamena, kakav je recimo crveni porfir, što je sve zaloga večnosti. Uz Herkula, mitskog heroja sa kojim se poistovetio, Galerije je naročitu pažnju ukazivao Dionisu, iskoristivši mit o njemu kao potku za mit o sebi i svojoj božanskoj majci. Celokupan ukras Romulijane, kao i ukras careve prestone palate u Solunu, u znaku je ovog večno mladog boga, koji uvek iznova vaskrsava. Impresivni materijalni dokazi dvostruke apoteoze, Galerijeve i Romuline, otkriveni su na brdu Magura, udaljenom oko 1 km od glavne kapije Romulijane. Poput Dionisa i njegove majke Semele, koji su se pridružili bogovima na Olimpu nakon Dionisove trijumfalne ekspedicije u Indiju, Galerije – Novi Dionis – i njegova majka Romula, uzdigli su se u nebo sa vrha Magure.

Mozaički tepisi kojima su bili zastrti podovi Galerijeve zadužbine, na prvom mestu paneli koji prikazuju Dionisa na gozbi, Venatore i Lavirint, na svojevrstan način pružaju potporu istoj ideji. Poput arhitektonskih elemenata i skulpture, ali mnogo životnije, oni ispredaju priču o božanskom Galeriju, predstavljajući najmoćniji segment predimenzionirane i detaljima prezasićene scenografije, urađene za predstavu o kosmičkom poreklu jedne ideologije. Dionisu – Galeriju, nosiocu glavne uloge, podređena je celokupno uredenje scene, na kojoj je mozaička predstava boga Dionisa esencija celokupne arhitektonske i dekorativne koncepcije Romulijane: divinizirani čovek uplovljava u sfere besmrtnika.

Ovaj post je takodje dostupan na ENGLISH.